First Raw Sleep-out experience

Yes, its in Dutch

Dinsdag 15/04. Het was 17:30 en steven stond al te wachten bij de martinitoren in het centrum van Groningen toen ik aankwam. Onderweg daar naar toe, dwaalden mijn gedachtes af naar wat we die avond zouden gaan doen. Ik zag om me heen dat iedereen snel richting huis fietste, omdat het 5 uur was geweest en het eten, de tv, moeders de vrouw en de comfortabele bank wachtte. Wat de fuck ga ik in godsnaam doen, dacht ik. De temperatuur komt misschien net boven het vriespunt uit vannacht en ik geef me er aan over! Waarom ga ik dit überhaupt doen? De mensen die ook bij het stoplicht wachtten keken mij aan en in hun ogen lag een blik die ik eerder had gezien. Elke keer als ik mijn backpack had gepakt, en echt ging reizen, zag ik deze blik in de ogen van andere mensen. Een soort nieuwsgierigheid, waar komt hij vandaan of gaat hij naar toe. Wat heeft hij allemaal meegemaakt, en kijk eens hoe smerig zijn schoenen zijn! Maar nu was ik schoon. En warm aangekleed. 

IMG_7847

Bij de Martinitoren zag ik steven. We zouden proviand inslaan en op pad gaan! Waarheen? Waar de wind heen waait, want er zat een kracht achter en daar tegen in gaan is gekkenwerk! Het zuiden dus. We zouden een uur fietsen en dan een plekje zoeken om de nacht te spenderen. De nacht zou ons dichter bij de omgeving, die we steeds minder goed kennen, brengen. Door ergens met een tentje te slapen op een plek die je van tevoren niet uitkiest, leer je je omgeving beter kennen en leer je alles om je heen beter te waarderen. De plek zou nooit meer hetzelfde zijn, je hebt er geslapen, de wildste dromen gehad, en alle nachtelijke geluiden van deze plek gehoord. Techno-vogels, loeibeesten, ganzen, een verdwaalde hond en een knisperend vuur. Deze dingen zijn er gewoon en als je er niet op let, herken je ze niet.

IMG_7863

Onze stalen rossen namen ons mee naar het zuiden, de wind volgend. Rode fietspaden werden grijs terwijl de grijze stoeptegels rood werden. We waren in het bossige land aangekomen. De wind nam ons mee naar kleine weggetjes, verhard en onverhard tot we langs landingsbanen en hekken kwamen. Landerijen, boeren, boerderijen en ineens een oase in de vlakte. Water met bomen erom heen. De stalen rossen vonden het op deze plek goed en wij stegen af, en gingen richting de oase. Het was een paradijs temidden van vlakke zwarte grond. Veel water, vogels en mos. Heel veel mos. Gestoord veel mos! De tent fluisterde al in mijn backpack en het leek ons beide het beste om hem daar eruit te laten…

IMG_7865

Terwijl onze magen zich lieten horen, hoorden we ook het geluid van de wereld om ons heen. Alles knisperde, het vuur, de gerolde shag in de vloei, de laarzen op de takken. Behalve de vogels, die knisperden niet, die zongen. Al snel werd de proviand uit de tas gehaald en gebruikt. De goedkope wijn smaakte het beste op een plek als deze, uien werden gesneden en uiteindelijk gebruikt in een tonijn-tomaat-ui-rijst pot. Borden werden gemaakt van berkenbast en het proviand met een extatisch gevoel verorberd. Terwijl de volle maan opkwam werd de wijn in het maanlicht naar binnen gegoten. De tent begon zachtjes te fluisteren.

IMG_7887

Het gefluister van de tent bracht ons naar hem toe. In de tent was het koud, en aan de heldere hemel te zien zou het nog veel kouder worden. Met mijn muts op en wol om mijn voeten rolde ik mij in mijn cocon terwijl steven zich als een blunt verpakte. De frisse lucht liet mij snel in de droomwereld glijden, en ik had een wekker nodig om mij hier weer uit te halen. De nacht was koud geweest, verfrissend en nachtelijk. Geluiden zwermden om onze tent heen en hier en daar kraakte wat. De ochtend had de meest warme gloed om zich heen, en sterke koffie was wat we nodig hadden. Terwijl de mist nog over het water zweefde dronken wij onze koffie en maakten het ontbijt van soep en brood klaar. Zat, voldaan en fris commandeerde ik de tent weer de backpack in en floten we de stalen rossen van de stal. Zij brachten ons weer naar de stad waar het nachtelijke avontuur allemaal begon. Dichter bij de stad aangekomen, zagen we mensen op weg naar hun werk. Net van het bed af, het hoofd nog vol van vorige avond; x-factor, sterren springen, utopia en hart van nederland. In ons hoofd echoden geluiden van de vogels, de wind en het knisperen van de takken onder onze voeten nog door.

IMG_7889

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s